PANLEUKOPENIA

weterynarz katowice NOE logoPanleukopenia kotów to bardzo zaraźliwa choroba, która zagraża życiu kotów, na którą szczególnie narażone są kocięta. Chorobę wywołuje wirus panleukopenii kotów (FPV), który należy do rodziny parwowirusów, czyli najmniejszych znanych wirusów. Wirus ten jest wyjątkowo oporny na działanie czynników środowiskowych, a w odpowiednich warunkach jest w stanie przeżyć i pozostawać zaraźliwym nawet przez rok. Zakażone koty wydalają wirusa wraz ze wszystkimi wydzielinami i nawet jeśli przeżyją zakażenie to nadal rozsiewają chorobę jeszcze przez kilka miesięcy. Przy tak wysokiej zaraźliwości oraz przeżywalności wirusa możliwe jest zakażenie kota nie tylko przez bezpośredni kontakt ale także przez pchły, koce i miski z którymi zwierzęta chore miały kontakt. Możliwe jest także przyniesienie wirusa do domu na ubraniu i na butach.

Po wniknięciu do kociego organizmu wirus panleukopenii namnaża się w tkance limfatycznej gardła, następnie przechodzi do krwi i tą drogą dostaje się do węzłów chłonnych, śledziony,grasicy, szpiku kostnego oraz jelit. Zajęcie narządów limfatycznych i szpiku powoduje spadek hematokrytu, zmniejszenie liczby płytek krwi oraz znaczny spadek ilości krwinek białych (stąd nazwa panleukopenia). U kotek ciężarnych może również poprzez łożysko zakażać płody doprowadzając do wrodzonego niedorozwoju móżdżku albo śmierci płodów.

Choroba rozwija się od kilku do kilkunastu dni. Kot, który zachorował na panleukopenię jest początkowo osowiały, nie chce jeść ani pić, ma wysoką gorączkę oraz ból przy omacywaniu powłok brzusznych. Póżniej dołącza się wodnista biegunka, czasami z domieszką krwi, koty umierają przede wszystkim w wyniku infekcji towarzyszących i odwodnienia. U bardzo młodych kociąt zdarza się, że śmierć w wyniku panleukopenii następuje nagle, bez wcześniejszych objawów.

Leczenie choroby polega głównie na płynoterapii w celu wyrównania skutków odwodnienia oraz antybiotykoterapii aby zwalczać zakażenia towarzyszące. Surowica przeciwwirusowa oraz leki terapii interferonowej nie są zarejestrowane w naszym kraju. Śmiertelność u kociąt do drugiego miesiąca życia wynosi 90-95%. U kociąt starszych niż 2 miesiące przy leczeniu śmiertelność wynosi ok. 60-70%, (nieleczonych 100%). Najlepiej chorobę przeżywają koty dorosłe, śmiertelność w tej grupie u kotów leczonych wynosi 10-20% (nieleczonych 85 %).

Jedynym pewnym sposobem zapobiegania panleukopenii jest szczepienie ochronne. Kocięta należy szczepić po raz pierwszy w wieku 8 tygodni, a po czterech tygodniach trzeba podać drugą dawkę szczepionki. Kolejne sczepienie trzeba wykonać rok po pierwszym, a następne co 2-3 lata. Przed drugą dawką pierwszego szczepienia koty nie powinny wychodzić z domu, ponieważ w pierwszych tygodniach swojego życia są najbardziej wrażliwe.

lek. wet. A. Chojnowska

Posted in Poradnik NOE and tagged , , .

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *